Życie jest jak ono. Nigdy nie wiemy na co trafimy.
Zastanawiało Cię kiedyś, po jaką cholerę przysiada się do Ciebie ktoś na ławce w parku i zaczyna opowiadać Ci swoją historię? Od razu przykleiłeś mu plakietkę świra?
Człowiek - skomplikowana istota - kiedy ma problem, potrzebuje być wysłuchany. Ty idziesz do przyjaciółki, psychiatry, rodziców. A co jeśli nie masz do kogo pójść?

Chwyciło mnie za serce to, że kiedy wchodziłem do klatki zaczepił mnie bezdomny prosząc, żebym go wpuścił. Chciał się ogrzać. Jako, że nie miałem ochoty stać na mrozie ani sekundy dłużej, ani tym bardziej zostać sklętym przez bezdomnego, wpuściłem go. Znaczy, tak szczerze, to zrobiło mi się go naprawdę żal. Bo skoro ja nie miałem ochoty zostać na mrozie, to co miał powiedzieć on? On nie miałby innego wyjścia, zwłaszcza że naprawdę nie był pijany.
Widziałem minę sąsiada obserwującego co robię. W myślach widziałem minę wszystkich innych sąsiadów. Myśle, że domyślasz się jaka była , skoro nie wyrażała ona ani zadowolenia, ani zrozumienia.

Cholera, denerwuje mnie brak serca. W każdym przypadku. Czy to chodzi o psa, kota, kanarka, czy człowieka. Ludzie nie mają serca dla innych. Budować z dzieckiem karmnik dla ptaków na zimę a nie pomóc drugiemu człowiekowi, to jedna z większych hipokryzji współczesnego świata.

Pomogłem mu, nie po to, żeby pójść do nieba i mieć specjalne względy u Tego u góry. Dla wielu jestem szatanem. Ale paradoksalnie szatan może być mniejszym skurwysynem i lepszym człowiekiem od tych wielu.
Niedługo święta. Życzę wielkim chrześcijanom, żeby miejsce dla niespodziewanego gościa przy stole nie było tylko ozdobą. Idę spać, dobranoc.